De titel van deze blog zal je wellicht ietwat verbazen. Narcolepsie betekent toch dat je overal kunt slapen? Waar en wanneer je maar wilt? In zekere zin wel, maar toch is dit niet de volledige waarheid. Slapeloosheid hoort er ook bij. Het is nu bijna 00.00 uur, ik ben onwijs moe, maar slapen… dat lukt niet. Deze avond nog had ik de tweede bestuursbijeenkomst van de Nederlandse Vereniging voor Narcolepsie. Maar liefst drie uur hebben we vergaderd: een productieve avond waar we allemaal prima wakker konden blijven. Ja, vijf mensen met narcolepsie bij elkaar (knap he!)

Moe, maar klaar wakker

Tot de laatste tien minuten… toen kon ik gewoon niet meer. Nu is dat best logisch: er is niemand die niet gaar wordt van drie uur lang vergaderen. Maar nu vind ik het frustrerende van dit verhaal dat ik dus half slapend naar huis ga – nog half tegen een deur aan knal omdat ik te moe ben – vervolgens thuiskom, nog ff een serietje opzet, in slaap val tijdens die serie, weer wakker word, laptop dichtklap en bedlampje uitdoe om te gaan slapen. En vervolgens maar lig te draaien. Moe, maar klaarwakker. Fucking frustrerend die slapeloosheid.

Steeds vaker niet kunnen slapen

Als ik erover nadenk heb ik dit de afgelopen periode weer steeds vaker. Super vervelend, maar ik heb wel een vermoeden waar dit een beetje door komt. Op het moment zit ik namelijk thuis. Zonder werk. Ik begin 1 november aan een nieuwe baan (YAY!), maar doordat ik dus nu thuiszit, ‘mag’ ik in principe de hele dag slapen. Er zijn geen verplichte kantooruren die ervoor zorgen dat ik in een ritme zit, vaste dutjes doe en regelmatig ga sporten. Eigenlijk is ergens dat ritme waar ik de afgelopen maanden aan heb gewerkt, verdwenen. Als sneeuw voor de zon.

Lastig zo’n ritme

Ik probeer het wel hoor. Dat behouden van mijn zorgvuldig afgestelde ritme. Maar als je ’s ochtends niet op ‘hoeft’ te staan of ’s middags eigenwijs de wekker uit kan zetten als je een dutje doet… dan is dat verdomd lastig kan ik je vertellen. Die meerdere en langere dutjes overdag dragen er (denk ik) aan bij dat ik ’s nachts meer moeite heb om te slapen. Dit in combinatie met dat ik best wel weer meer chocolade ben gaan eten (suiker = ultieme veroorzaker van pieken en dipjes) én dat ik juist minder ben gaan sporten (waardoor ik me juist alleen maar slapper voel)… werken ook niet mee.

Vicieuze cirkel

Ergens zal ik ook nog wel moe zijn van alles wat er de afgelopen twee maanden is gebeurd. ”Opeens” ging ik verhuizen naar een nieuwe stad, stopte ik met m’n baan, en kwam ik in een sollicitatiefase terecht waar je u tegen zegt (spoiler: solliciteren met narcolepsie is soms nogal wat).

Begrijp me niet verkeerd: dit zijn goede dingen. Fijne veranderingen waar ik helemaal achtersta, maar die ook on-wijs veel energie (en de nodige pieker-uurtjes) van me hebben gevraagd. Nu ik die nieuwe baan heb bemachtigd, kunnen m’n lijf en hoofd eindelijk rust pakken, maar ergens lukt dat niet… Althans overdag wel, maar dan ’s nachts niet. Deels omdat ik denk dus teveel slaap, maar ook omdat ik ’s nachts altijd te goed aan het piekeren ga. Zo ben ik overdag steeds moe, dut ik steeds meer, waardoor ik ’s nachts weer niet kan slapen. Een vicieuze cirkel…

Conclusie: ritme is ontzettend belangrijk.

Rust ook, maar ‘niets’ hoeven te doen is absoluut ook niet bevordelijk voor de kwaliteit van mijn leventje met narcolepsie. Morgen ga ik maar gelijk de eerste stap zetten: en dat is me inschrijven bij de lokale sportschool! Ook ga ik maar eens proberen om wat vaker Netflix te laten voor wat het is en een boek te lezen voordat ik ga slapen (iets met straling enzo).

Voor de rest zien we wel verder, ik begin tenslotte over twee weken al met m’n nieuwe baan dus ik moet misschien nog maar even genieten van de mogelijkheid dat ik nu echt kan slapen wanneer ik wil (en dus ook lekker overdag). Komt dat ritme straks vanzelf wel weer!

Slaap lekker (voor mezelf hoop ik dat nu ook ernstig) & tot snel!

10 thoughts on “Slapeloosheid. Ja, ook ik heb daar last van.”

  1. Helder verhaal en herkenbaar. Veel succes met je nieuwe woning en baan. Naast de narcolepsie is het verhaal bij mij ook herkenbaar zonder narcolepsie. Zou dit dan toch bij vrouwen méér voor komen. Gepieker in de nacht terwijl je eigenlijk wil slapen is bij vrouwen een bekend gegeven. Verwerken wij het in de nacht ipv overdag

  2. Klinkt wel herkenbaar, de eerste periode heb ik erg weinig colleges waardoor ik veel thuis ben en veel slaap. In de avond lukt het echter niet altijd goed. Ik hoop.maar dat vandaag tijdens de rijbewijs test ik dan ook niet zomaar in slaap val.

  3. Hoi Sandra, top weer van je. Ik lees het met interesse. Maar mijn lieve 17 jarige dochter met Narcolepsie die ik het liet lezen. Had een vraag kan je iets schrijven of adviseren over solliciteren met Narcolepsie. Zeg je het,hoe reageren ze etc etc. Dikke kus

    1. Hey Annemarie. Goeie vraag, solliciteren kan best een ding zijn ja. Toevallig ben ik nu bezig om hier een blog over te schrijven. Hoop deze morgen af te hebben :) Groetjes, ook aan je dochter! En nog gefeliciteerd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *