Het komt regelmatig voor dat ik artikelen lees om mezelf op de hoogte te houden van trends rondom narcolepsie. Vandaag was weer zo’n dag. En dan gebeurt het altijd dat ik weer flink met m’n neus op de feiten wordt gedrukt en me realiseer dat ik alles behalve een modelpatiënt ben… In plaats van netjes acht uur per dag slapen en iedere dag op hetzelfde tijdstip gaan slapen/opstaan, ongeacht of ik nu een vrije dag heb of niet, heb ik een typische studentikoos slaapritme dat allesbehalve goed is voor mijn eigen fysieke toestand. Zeker nu ik in een half jaar in Curaçao woon.

De dokters, mijn eigen tekortkomingen en dus ook Google zorgen regelmatig voor momenten van bezinning, waar ik uiteindelijk niets mee doe. Ik wéét dat ik het anders moet doen, omdat dit beter voor mezelf is en ik me er uiteindelijk fysiek beter door ga voelen, maar alles in me schreeuwt ‘nee’ wanneer ik denk aan het suffe mutsen leven dat ik moet gaan leiden als ik alle doktersvoorschriften en andere goedbedoelde adviezen voor lief neem. Narcolepsie of niet, maar daar pas ik voor.

Eigenlijk is het oneerlijk, je kunt een student niet vertellen dat ze iedere dag van 23.00 tot 07.00 moet slapen en dus niet kan stappen en ook niet ongegeneerd tot 1 uur ’s middags uit mag slapen, gewoon omdat ze daar toevallig zin in heeft. Gelukkig heb ik een neurologe die dat wel begrijpt en zegt dat ik mijn eigen draai moet vinden in hoe ik het wil aanpakken. En laat dat nou een van de weinige adviezen zijn die ik wél ter harte heb genomen.

Ik besloot om voor een half jaar naar Curaçao te gaan om stage te lopen en waar ik nu ik er eenmaal woon, ongezond eet, veel alcohol drink en gemiddeld 4 keer per week ga stappen om vervolgens weer braaf om half negen op stage te zitten… Een beetje een anti-climax met hoe ik het eigenlijk zou moeten doen, maar hé ik moest m’n eigen draai erin vinden toch?

Nee, ik drijf een beetje de spot met het lang-leven-de lol-leven dat ik hier in Curaçao leid, maar eerlijk gezegd is het lang niet altijd even gemakkelijk om een balans te vinden tussen het goed kunnen studeren, een sociaal leven leiden, de gezellige student uithangen en het onderdrukken van mijn onaangekondigde slaapdrang. Daarentegen prijs k mezelf gelukkig dat ik hier op Curaçao vrij weinig last heb van slaapaanvallen als ik het vergelijk met hoe dat in Nederland gaat. Of het bewezen is d.m.v onderzoek weet ik niet, maar ik merk zelf en hoor van mede-patiënten om mij heen dat de slaapaanvallen minder zijn wanneer je ergens bent met veel zon en weinig stress. 

Laat dat nou net ongeveer in een notendop omschrijven wat het leven hier op Curaçao omvat. Nog meer redenen waarom ik liever hier blijf dan terug ga naar Nederland. Ik kijk namelijk niet bepaald uit naar ’t leven waar het weer ‘normaal’ is dat ik vier keer per dag in slaap val op school en niet meer raar opkijk als ik wakker word met op mijn gezicht een afdruk van de ringband van m’n collegeblok.

Toch mag ik niet zeuren. Ik moet En niet vergeten dat ik in Nederland ook een heel productief en gelukkig leven kan leiden ook al heb ik er dan meer last van dan in een zonnig oord als Curaçao. Ja, ondanks dat ik vrij weinig ‘saaie’ doktersadviezen voor lief neem kan ik nog steeds doen wat ik wil en wat ik deed voordat mijn lichaam besloot om op de meest onhandige momenten in slaap te vallen. Hoe ik mijn balans vind in toegeven aan het slapen en het leiden van een leuk studentenleven in Nederland, dat vertel ik jullie volgende week.

Dat is dan voor mezelf een handige reminder van hoe ik het over twee weken in Nederland weer kan aanpakken en voor medeslapers zijn het wellicht bruikbare tips! I’ll keep you posted!

Ayo!

 

3 thoughts on “Alles behalve een modelpatiënt”

  1. Ondanks dat het natuurlijk erg lastig is dat je narcolepsie hebt, wil ik wel graag zeggen dat je een onwijs leuke manier van schrijven hebt! Het leest heerlijk weg. Ik vind dat de neurologe gelijk heeft dat je je eigen draai moet vinden. Het is misschien niet ideaal hoe je er nu mee omgaat, maar als jij je er niet prettig bij voelt om zo’n saai mutsen leven te leiden dan is dat ook verre van ideaal. Genieten is denk ik toch het beste (oke en af en toe luisteren naar je lichaam ook ;)

  2. Heerlijk leesvoer! Helemaal op en top JIJ . Je eigen weg vinden en daardoor ook je goed voelen hoe je in het leven staat. Trots op mijn pleegdochter! Xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *